Werkwijze
Ik werk associatief. Dat is iets anders dan willekeurig.
Hoe zoiets loopt
Een gesprek begint bij een reorganisatie.
Je vertelt iets over een collega en breekt halverwege een zin af.
Ik vraag waarom.
Tien minuten later praten we over schaken.
Nog wat later blijkt dat het helemaal niet over die collega gaat, maar over hoe lang jij al probeert drie zetten vooruit te denken.
En vervolgens keren we terug naar die reorganisatie.
Zo'n omweg maak ik niet om het gesprek interessant te houden. Associaties zijn bruikbaar omdat ze vaak sneller bij iets uitkomen dan het keurige verhaal dat we allebei al kennen. Zie het als een stuk land aan de andere kant van de rivier. Je ziet het, ruikt het en kunt je haast inbeelden daar te zijn, maar om er te komen moet je eerst zelf een brug vinden en oversteken. Associaties zijn pas iets waard als we er daarna weer iets mee doen.
Daarom eindigt een gesprek bij mij bijna altijd bij maandagochtend: bij die vergadering, dat besluit, dat ene telefoontje. Want uiteindelijk moet coaching ergens landen.
Wat er verder nog te zien is
Wat mensen zeggen is belangrijk. Hoe het gezegd wordt vaak ook. Iemand die een zin halverwege corrigeert, een onderwerp waar opvallend snel overheen wordt gestapt, een houding die verandert zodra een bepaald woord valt.
Ik gebruik zulke signalen niet om je te “lezen”. Ik gebruik ze om betere vragen te stellen.
Gratis en vrijblijvend, online of live.